الگوی خانه داری، حضرت زهرا (علیها السلام)
4 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

کانون خانه و خانواده، مقدس ترین مکان برای رشد انسان ها و مکتب تربیتی برای اداره امور اجتماعی به حساب می آید. یکی از الگوهای شایسته در امر خانه داری و اداره خانواده، حضرت زهرا (علیها السلام)، الگوی کامل است. آن حضرت اگرچه در سنین جوانی به خانه حضرت علی (ع) انتقال یافت و با مشکلات فراوان اقتصادی مواجه شد، ولی با مدیریت صحیح، اداره خانواده را به نحو شایسته ای بر عهده گرفتند. یکی از ویژگی های خانواده موفق، مشخص بودن شئون وظایف هر یک از افراد خانواده است. در روایتی آمده است: حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (علیها السلام) برای تقسیم کار حضور پیامبر خدا رسیده و درخواست نمودند که آن حضرت تکلیف هر یک را در امور خانه مشخص فرماید. چنانچه امام باقر (ع) می فرماید، رسول خدا (ص) نیز چنین تقسیم کار کرد: به امیرالمومنیبن دستور داد کارهای خارج خانه را انجام دهند و به دخترش حضرت فاطمه (علیها السلام) نیز فرمود که کارهای داخل خانه را اداره نماید و آن حضرت از این تقسیم کار خوشحال شد (الحمیری قمی، 1413 ق، 52؛ مجلسی، 1363، 43: 81). 
امام صادق (ع) نیز در این زمینه می فرماید: «جدم امیرالمؤمنین در انجام کارهای خانه هیزم جمع می کرد، آب می کشید، می آورد، خانه را جارو می فرمود و مادرم زهرا (علیها السلام) نیز جوها را آرد می کرد و سپس خمیر می نمود و آن گاه نان می پخت» (ابن شهر آشوب، 1376 ق، 1: 372). 
این دو حدیث نشان می دهد که حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (علیها السلام) با انضباط خاص، وظایف خانه را انجام می دادند و کار آنان مشخص بود. یکی از ویژگی های زن شایسته کم خرج بودن اوست، چنانچه رسول خدا (ص) فرموده است: «از برکات اخلاقی و فکری زن خوب این است که هزینه و مخارجش کم باشد (کلینی، 5، 567) و در اداره خانه صرفه جویی نموده و یاور و همکار شوهرش باشد» (طوسی، 1414 ق، 614؛ مجلسی، 1363، 73: 60). 
تمام این ویژگی ها در وجود حضرت زهرا (علیها السلام) جمع بود و آن حضرت با مدیریت، بر مشکلات فائق می آمد. حضرت علی (ع) درباره ویژگی آن حضرت می فرماید: «من در حالی با حضرت زهرا (علیها السلام) ازدواج کردم، که زیراندازی در خانه نداشتم، در حالی که در همان موقع، بخشش من به نیازمندان به قدری زیاد بود که اگر به بنی هاشم تقسیم می شد، همه آنان را بی نیاز می کرد» (سید بن طاووس، 1370، 124؛ مجلسی، 1363، 41: 43)؛ در روایتی دیگر از امام صادق (ع) که از جابر نقل شده، آمده است: روزی رسول خدا (ص) به خانه دخترش فاطمه (علیها السلام) وارد شد، زهرا (علیها السلام) را در حالتی دید که در نتیجه چشمان مبارکش پر از اشک شد؛ زیرا لباس آن حضرت بسیار نامناسب بود. حضرت زهرا (علیها السلام) با آن شکل مشغول آرد کردن جو، تهیه نان و شیردادن به فرزندش بود. پیامبر (ص) فرمود: «ای دختر عزیزم! این گونه تلخی ها را در دنیا برای رسیدن به پاداش و شیرینی های اخروی پذیرا باش و صبر و بردباری را از دست نده». آن بانوی گرامی فرمودند: «ای رسول خدا! سپاس خدایی را که نعمت هایش را ارزانی داشته و شکر و سپاس از عطایای بی پایان الهی»؛ در این حال این آیه نازل شد: «ای پیامبر! ما آن قدر پاداش خواهیم داد که راضی شوی» (مجلسی، 1363، 43: 85 و 86- ). 
خبرگزاری اهل بیت(ع)  ابنا، ساجده العبدالخانی