الگوی عبادت بودن فاطمه زهرا (علیها السلام)
3 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

صحیفه تاریخ تا به حال شاهد عبادت هایی بس شگفت از اولیای الهی بوده است. در میان تمام عبادت ها، عبادت حضرت زهرا (علیها السلام) به صفحات تاریخ جلوه ویژه ای بخشیده، به گونه ای که مایه فخر تاریخ شده است. حسن بصری در وصف عبادت آن حضرت می گوید: «در تمام دنیا، عابدتر از فاطمه (علیها السلام) یافت نمی شود؛ او به حدی برای عبادت بر پا می ایستاد که پاهایش ورم می کرد». (ابن شهرآشوب، 1376 ق، 3: 119؛ مجلسی، 1363، 43: 76). 
عبادت حضرت فاطمه (علیها السلام) از نظر کمیت گسترده است و در لحظه لحظه زندگی ایشان ظهور و بروز دارد؛ رفتار، گفتار، نگاه، تلاش، نفس کشیدن و تمام لحظه های شب و روزش عبادت بود. شب ازدواج آن عابده بی همتا، چنین گزارش شده است که حضرت علی (ع) در آن شب همسرش را نگران و گریان دید، علت را پرسید. حضرت فاطمه (علیها السلام) فرمود: «حال خود را در پایان عمر و عالم قبر به یاد آوردم؛ چرا که انتقال از خانه پدرم به منزل خودم، مرا به یاد انتقالم به قبر انداخت. تو را به خدا قسم بیا در این ساعات آغازین زندگی به نماز برخیزیم و امشب را به عبادت خدا بپردازیم» (مرعشی، 1409 ق، 4: 481). 
حضرت زهرا (علیها السلام) این اسوه کامل، در خاطره انگیزترین لحظه های زندگی نیز از هدف خلقت غافل نمی شود و از همسرش می خواهد که از آن شب نیز برای تقرب به خداوند استفاده کنند. از شب اول، شخصیت حضرت زهرا (علیها السلام) چنان برای حضرت علی (ع) آشکار می شود که وقتی پیامبر اکرم (ص) فردای آن شب از حضرت علی (ع) می پرسد، همسرت را چگونه یافتی؟ بی درنگ می گوید: «نعم العون علی طاعه الله؛ (ابن شهرآشوب، 1376 ق، 3: 131)؛ بهترین یار و یاور برای اطاعت خداوند». 
در بیان کیفیت عبادت حضرت فاطمه (علیها السلام) نیز باید گفت: تنها خداوند حالت روحی او را هنگام عبادت می داند. مرتبه عبادت حضرت فاطمه (علیها السلام) قابل درک نیست. تمام کوشش ما در این عرصه، این است که به آینه زلال روایات بنگریم تا شاید گوشه ای از عظمت بی مثال عبادات او را نظاره گر شویم. عبادت حضرت فاطمه (علیها السلام) چنان بی همتاست که خداوند بر ملائکه خویش مباهات می کند. آنگاه که حضرت فاطمه (علیها السلام) در پیشگاه پروردگار به نماز می ایستد، عبادتش برای ملائکه آسمان مانند نوری می درخشد و برای اهل زمین مثل ستارگان و خداوند خطاب به فرشتگانش می فرماید: ملائکه من! بربنده ام فاطمه، سرور کنیزانم، نظر کنید؛ بر درگاه من ایستاده، در حالی که بند بند وجودش از خوف من مرتعش و لرزان است و با تمام قلبش به عبادت من روی نهاده است. شما را گواه می گیرم که شیعیانش را از آتش، نجات و ایمنی بخشیدم. . . (مجلسی، 1363، 28: 38). 
خبرگزاری اهل بیت(ع)  ابنا، ساجده العبدالخانی