امام حسن (علیه السلام)
15 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

اولین فرزند، امام علی و فاطمه زهرا (علیهماالسلام)

ولادت: نیمه رمضان سال دوم یا سوم [1]هجری

کنیه ایشان ابو محمد» است و برخی از القابشان عبارتند از:

«سید، مجتبی، سبط، الامین، الحجة، البر، التقی، الزکی و الزاهد».[2]

نامگذاری

پس از تولد، حضرت فاطمه (علیهاالسّلام) او را برای نام گذاری خدمت امیرالمؤمنین (علیه السّلام) آورد، آن حضرت فرمود: من در نام گذاری او بر رسول خدا پیشی نمی گیرم. پس او را به نزد رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلّم) آوردند، ایشان فرمودند: من در نام گذاری او بر خداوند عزوجل پیشی نمی گیرم. در این هنگام خداوند به جبرئیل فرمود: محمد (صلی الله علیه و آله وسلّم) صاحب فرزندی شده، فرود آی و به او سلام برسان و تبریک بگو و بگو که علی (علیه السّلام) نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسی (علیه السّلام) است، پس نام فرزند هارون را بر او بگذار. جبرئیل فرود آمد و پس از ابلاغ سلام و تبریک، عرض کرد: خداوند به تو امر کرده که نام فرزند هارون را بر او بگذاری. حضرت (صلی الله علیه و آله وسلّم) فرمود: نام او چه بوده است؟ عرض کرد: «شبر». حضرت فرمود: زبان ما عربی است. جبرئیل عرض کرد: پس نام او را «حسن» بگذار، و پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) نیز چنین کرد.[3]

خبر ولادت

وقتی خبر ولادت امام مجتبی (علیه السّلام) به گوش گرامی پیامبر اسلام رسید، شادی و خوشحالی رخسار مبارک آن حضرت را فرا گرفت، و مردم نیز شادی کنان می آمدند و به محضر مبارک پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) و علی و زهرا (علیهما السلام) تبریک می گفتند. رسول خدا آنگاه که قنداقه حسن را بغل گرفت در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه خواند.[4]

در روز هفتم ولادت، پیامبر اکرم گوسفندی را عقیقه (قربانی) کرد و هنگام ذبح گوسفند این دعا را خواند:

 «بسم الله عقیقة عن الحسن، اللهم عظمها بعظمه و لحمها بلحمه شعرها بشعره اللهم اجعلها وقاء لمحمد و آله (علیه السّلام)؛ [5]

بنام خدا، عقیقه ای است، از جانب حسن، خدایا! استخوان عقیقه در مقابل استخوان حسن، و گوشتش در برابر گوشت او، خدایا! عقیقه را وسیله حفظ (او و بیمه جان او) قرار بده به (عظمت) محمد و آل محمد (صلی الله علیه و آله وسلّم)

 سپس پیامبر گرامی (صلی الله علیه و آله وسلّم) موهای سر او را تراشید و فاطمه زهرا (علیه السّلام) هم وزن آن به مستمندان «درهم» نقره سکه دار انفاق نمود.[6]

از این تاریخ آیین عقیقه و صدقه به وزن موهای سرنوزاد مرسوم شد.

حسن بن علی علیه السلام، هفت سال در دوران جدش زندگی کرد و سی سال از همراهی پدرش امیرمؤمنان برخوردار بود.

پس از شهادت پدر (در سال ۴۰هجری) به مدت ۱۰ سال امامت امت را به عهده داشت

سرانجام معاویه - لعنة الله علیه - با فریفتن «جعده»، همسر آن حضرت و اعطای صد هزار درهم و وعده ازدواج با فرزند خود یزید، امام (علیه السّلام) را مسموم ساخت وایشان پس از ۴۰روز بیماری در آخر صفر سال ۵۰ هجری مظلومانه به شهادت رسیدند.[7]

پی نوشت ها


[1] کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، دارالاضواء، ج۱، ص۴۶۱.

[2] ابن شهر آشوب، مناقب ابن شهر آشوب، طبع حیدریه، ج۳، ص۱۷۲، مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۴، ص۱۳۵.

[3] شیخ صدوق، الامالی، موسسة الاعلمی، ص۱۱۶.

[4] مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، (بیروت داراحیاء التراث العربی)، ج۴۳، ص۲۸۲.

[5] معروف الحسنی، هاشم، سیرة الائمة الاثنی عشر (قم منشورات الشریف الرضی)، ج۱، ص۴۶۲.

[6] معروف الحسنی، هاشم، سیرة الائمة الاثنی عشر (قم منشورات الشریف الرضی)، ج۱، ص۲۵۷.

[7] شیخ مفید، مصنفات مفیدقدس سره، الارشاد، ج۱۱، ص۵.ابن شهر آشوب، مناقب ابن شهر آشوب، طبع حیدریه، ج۳، ص۲۰۲. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۴، ص۱۳۵.